Ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης απένειμε το Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων
στο Μαέστρο-Τενόρο, Mo Placido Domingo, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι στο Δημαρχιακό Μέγαρο στην Πλατεία Κοτζιά.
Στην προσφώνησή του ο Δήμαρχος Αθηναίων ανέφερε τα εξής:
"Είναι μεγάλη τιμή και χαρά για εμένα να καλωσορίζω στην Αθήνα τον μεγαλύτερο καλλιτέχνη της όπερας στη σύγχρονη εποχή. Ένα από τα όνειρα του Πλάθιντο Ντομίνγκο όταν ήταν μικρός ήταν να γίνει ταυρομάχος. Αλλά στην πορεία 'ανακάλυψα ότι οι υψηλές νότες είναι πιο ασφαλείς από τα κέρατα του ταύρου', λέει ο ίδιος
Ευτυχώς, λέμε εμείς, γιατί η μουσική, ο κόσμος, αλλά και ο ίδιος θα είχε στερηθεί 124 διαφορετικούς ρόλους, είκοσι μία εναρκτήριες βραδιές στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, 9 βραβεία Γκράμι, 2 Λάτιν Γκράμι, εκατόν μία ολόκληρες ηχογραφημένες όπερες αλλά και αναρίθμητες άλλες ηχογραφήσεις, πενήντα βίντεο, τρεις θεατρικές ταινίες, οκτώ χρυσούς δίσκους. Όλα αυτά αποτελούν αδιάψευστα ορόσημα της μοναδικής του πορείας και των συνεχών κατακτήσεων δημιουργίας σε περισσότερα από σαράντα χρόνια καριέρας. Και παρότι η θέση του στο πάνθεον των κορυφαίων της
μουσικής έχει εξασφαλιστεί, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο συνεχίζει.
Με σύνθημα "When I rest, I rust", (Όταν αναπαύομαι, σκουριάζω), εξακολουθεί να αναζητεί νέα οχυρά προς κατάκτηση στον κόσμο των λυρικών ηρώων. Και φυσικά το μεγαλείο του Ντομίνγκο ως καλλιτέχνη είναι εφάμιλλο με το μεγαλείο του Ντομίνγκο ως ανθρώπου. Γιατί δε γύρισε ποτέ την πλάτη του στη ζωή ούτε εγκλωβίστηκε στον μύθο του μοναχικού σταρ. Παραμένει πάντοτε μέσα στη ζωή, συμβάλλοντας στη εξασφάλιση λαμπρού μέλλοντος για την όπερα καθώς ανοίγει το δρόμο σε νέους καλλιτέχνες, μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων αλλά και με τον διαγωνισμό Οπεράλια.
Πάνω απ' όλα όμως, μας συγκινεί, γιατί με την ευαισθησία του συμβάλλει και στην εξασφάλιση καλύτερου μέλλοντος στον κόσμο που ζούμε. Γιατί μπαίνει πρώτος στη μάχη εναντίον του εκτοπισμού, της αρρώστιας, της πείνας, της εκμετάλλευσης, των καταστροφών, και του θανάτου με ανιδιοτελή αυταπάρνηση. Γιατί αποδεικνύει ότι τέχνη σημαίνει ανθρωπιά. Γιατί βοηθά όλους μας να διαμαρτυρηθούμε εκ μέρους εκείνων που πληρώνουν αναίτια τις επιλογές άλλων. Γιατί δείχνει ότι η αλληλεγγύη, η συμπόνια, η ανθρωπιά δεν αποτελεί συγκυριακή απόδειξη ευαισθησίας αλλά συνεπή στάση ζωής. Γιατί δυναμώνοντας τη φωνή του, δυναμώνει και το εύθραυστο μέλλον του πλανήτη μας.
Και ευχόμαστε όλοι, η φωνή του Πλάθιντο Ντομίνγκο να ξυπνήσει τις συνειδήσεις εκείνων που οι επιλογές τους καταδικάζουν το μέλλον των παιδιών αλλά και τραυματίζουν την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης φυλής συνολικά".
